|
|
HOME De chinchilla Geschiedenis Aanschaf Huisvesting Verzorging Hanteren Genetica Kleurmutaties Koppelen Fokken Zwangerschap Wie zijn wij Onze chins Showresultaat Te koop Pas geboren Links Linkhitlist Gastenboek |
Koppelen van chinchilla ’s Chinchilla ’s zijn echte sociale dieren. Een chinchilla alleen houden is dan ook niet verantwoord in onze ogen. Het diertje zal sterk vereenzamen, waardoor hij sloom en lusteloos wordt of andere gedragsstoornissen zal gaan vertonen. Jonge chinchilla ’s die samen in een verblijf worden gezet kunnen hun leven lang bij elkaar blijven zonder enige problemen. Bij oudere dieren is dit meestal lastiger, al is het niet altijd een probleem om oudere dieren rustig aan elkaars aanwezigheid te laten wennen.Zowel voor het bij elkaar zetten van twee bokjes als twee vrouwtjes geldt dat, als de dieren nog niet gelachtsrijp zijn (bokjes tot een leeftijd van 4 - 6 maanden en vrouwtjes tot een leeftijd van 6 - 8 maanden), ze elkaar meestal direct zullen accepteren. Zo zal het eveneens minder een probleem zijn als een jong dier bij één of meerdere volwassen dieren geplaatst wordt. Echter uitzonderingen daargelaten. Chinchilla ’s blijven eigenzinnige diertjes met een eigen karakter, blijf er daarom in het begin altijd bij wanneer je vreemde chinchilla ’s bij elkaar zet, welke leeftijd ze ook hebben! Voor het bij elkaar zetten van twee volwassen dieren moet rekening gehouden worden met een (lange) periode van gewenning, waarbij de kans op mislukken aanwezig is. De hierna volgende methoden achten wij als de veiligste methoden wanneer je twee chinchilla ’s aan elkaar wilt laten wennen. Gebruik van konijnenkooien Laat de chinchilla ’s ieder in hun eigen kooi en zet de kooien naast elkaar, zodat ze elkaar kunnen zien en ruiken (wanneer je je chinchilla ’s in kooien houdt waarvan de zijwanden dicht zijn, kun je bijvoorbeeld twee konijnenkooien gebruiken). Zet de kooien zo naast elkaar, dat de dieren elkaar net kunnen aanraken met hun neusje. Dus niet pal tegen elkaar aan, om eventuele verwondingen aan de pootjes en neusjes te voorkomen. Wanneer je denkt dat het klikt, zet dan de kooien tegen elkaar aan. Kijk dit een aantal dagen aan en als je denkt dat het wel goed zit tussen de twee dieren, laat ze dan tegelijkertijd los in een voor hun allebei onbekende ruimte of grote kooi. Het beste kun je dit ’s morgens of ’s middags doen, wanneer de dieren normaal slapen en dus eigenlijk te loom zijn voor een eventuele vechtpartij. Blijf erbij zitten en volg hun gedrag. Wanneer de diertjes elkaar op het eerste zicht niets doen, ga er dan niet van uit dat het in orde is en blijf toezicht houden. Laat de dieren onder geen beding alleen! Weet dat chinchilla ’s nieuwsgierige diertjes zijn en dus eerst interesse zullen tonen voor de nieuwe ruimte. Wanneer je de ruimte verlaat, zet de dieren dan eerst terug in hun eigen (konijnen) kooi, die inmiddels tegen elkaar aanstaan. Zet de chinchilla ’s de volgende dag weer bij elkaar in de grote kooi en blijf er weer bij. Omdat ze de kooi al een beetje kennen, zullen ze nu meer oog voor elkaar hebben. Nu is het echt afwachten. Omdat ze inmiddels al een paar nachten "neus aan neus" hebben gezeten, zijn ze ook niet helemaal vreemd van elkaar. Wanneer je het vermoeden hebt dat het niet zal klikken tussen de twee, probeer ze dan tijdig uit elkaar te halen, nog vóór de dieren de kans krijgen elkaar eventueel aan te vallen. Zet de dieren weer terug in hun eigen (konijnen) kooi en probeer het de volgende dag weer. Blijf deze methode toepassen totdat de chinchilla ’s elkaar accepteren. Vertrouw het pas als de dieren uiteindelijk tegen elkaar aangedrukt zitten. Het is verstandig dan nog regelmatig even te gaan kijken bij de dieren. Gebruik van wenkooitjes Wat ook een mogelijkheid is, om in plaats van konijnenkooien te gebruiken, de dieren aan elkaar te laten wennen middels zogenoemde wenkooitjes. Hierbij zet je de twee chinchilla ’s meteen uit in een voor hun allebei vreemde kooi en volg je hun gedrag. Degene waarvan blijkt dat hij of zij de ander niet meteen zal accepteren, zet je in een wenkooitje in de grote kooi. Vergeet hierbij niet het wenkooitje te voorzien van eten en drinken voor de chinchilla! De volgende morgen of middag kan het deurtje van het wenkooitje worden opengezet. Laat in ieder geval het wenkooitje nog even in de kooi, zodat het eventueel nog als toevluchtsoord kan dienen. Indien er toch een vechtpartij volgt, dient degene die aanvalt "gestraft" te worden en dus in het kleine kooitje gezet te worden. Wanneer het wel in één keer klikt tussen de twee, is het verstandig één van de twee dieren ’s nachts toch in een wenkooitje te zetten in de grote kooi, zodat je er zeker van kunt zijn dat je de volgende morgen geen ernstig verwonde, of in het ergste geval dode, chinchilla aantreft. Wij zelf maken veel gebruik van deze methoden (zowel met konijnenkooien als met wenkooitjes) en hebben tot nu toe alleen maar goede ervaringen hiermee! Het wennen van een vrouwtje bij een bestaand koppeltje Bij het koppelen van een vrouwtje aan een bestaand koppeltje zullen het mannetje en het nieuwe vrouwtje elkaar eerder accepteren dan de vrouwtjes elkaar zullen accepteren. Bij deze koppeling kun je dan ook de meeste problemen verwachten tussen de vrouwtjes. Het beste kun je hierbij als volgt te werk gaan: omdat bij een nieuwe kooi de diertjes meestal eerst de omgeving gaan verkennen en daarna pas oog voor elkaar zullen hebben, kunnen de dieren alledrie tegelijkertijd in een voor alledrie vreemde kooi uitgezet worden. Zodra de verkenning van de nieuwe ruimte voorbij is, wacht dan de eerste ontmoeting tussen de dieren af. Zet bij de minste geringste onenigheid de vrouwtjes allebei klein in wenkooitjes en plaats deze wenkooitjes tegen elkaar aan in de grote kooi. Laat de bok vrij rond lopen. Om de teentjes van de bok te beschermen, is het verstandig een stenen dakje op de wenkooitjes te plaatsen (bv. een blok gasbeton). Laat de vrouwtjes een twee- tot drietal dagen zo zitten (waarbij de wenkooitjes natuurlijk voorzien zijn van eten en drinken!). Laat na een paar dagen de vrouwtjes los (de bok blijft eveneens in de kooi). Volg hun gedrag. Ook hier geldt, wanneer de diertjes elkaar op het eerste zicht niets lijken te doen, mag er niet van uitgegaan worden dat het in orde is. De dieren mogen onder geen beding alleen gelaten worden! Klikt het niet, zet dan de vrouwtjes direct weer in de wenkooitjes en laat ze opnieuw een paar dagen zo zitten (een dagje langer dan de eerste keer). Verleng deze methode (indien nodig) totdat de vrouwtjes maximaal 5 dagen achtereen in de wenkooitjes zitten. In 99% van de gevallen zal deze methode werken, echter klikt het na 5 dagen klein zitten nog niet tussen de dieren, adviseren wij om de koppeling voor gezien te houden. De dieren hebben inmiddels dan zo’n twee weken in wenkooitjes naast elkaar gezeten en genoeg de tijd gehad om aan elkaar te wennen. De karaktertjes van de dieren liggen blijkbaar zo uiteen dat ze elkaar gewoonweg niet zullen accepteren (of na een periode van elkaar mogen, elkaar alsnog in de haren vliegen). Lijkt het wel te klikken en zitten de dieren overdag tegen elkaar aangedrukt, zetten wij voor de zekerheid toch een van de vrouwtjes ’s nachts nog klein (degene die er als laatste bijgekomen is), zodat we zeker weten dat we geen kooi vol met losse haren en bloed aan zullen treffen de volgende morgen (of in het ergste geval een dode chinchilla)! Wanneer de dieren de tweede dag eveneens zonder problemen samen doorbrengen, laten wij ze ’s nachts ook samen los.
Vormen van groepen Het vormen van een grote groep chinchilla ’s is eigenlijk te mooi om waar te zijn. Het gewenningsproces om zo'n groep te vormen brengt in de meeste gevallen veel problemen met zich mee en het vereist veel energie van de dieren. De enige manier waarbij groepen vormen enigszins probleemloos zal verlopen, is een groepje jonge chinchilla ’s bij elkaar in één kooi zetten. Een tweede manier zou kunnen zijn, dat elke keer wanneer een jong dier geboren wordt, deze na acht weken toe te voegen aan een reeds bestaand groepje en het groepje op deze wijze uitbreiden. Jonge dieren worden ook door volwassen chinchilla ’s in de regel probleemloos opgenomen. Echter voordat je dan zo'n groep bij elkaar hebt, kun je maanden of zelfs jaren verder zijn. Om problemen en eventuele vechtpartijen te voorkomen, adviseren wij in ieder geval niet meer dan acht chinchilla ’s bij elkaar te zetten. Zet ook nooit meerdere bokjes bij één of meerdere vrouwtjes! Ook al zijn de bokjes eventueel gecastreerd, ze zullen met elkaar op de vuist gaan tot de dood er op volgt. Zelfs na het vrouwtje weer verwijderd te hebben, zal de verstandhouding behoorlijk verstoord zijn, waarbij het risico vrij groot is dat de bokjes elkaar niet meer accepteren. Wanneer je een groep van meerdere chinchilla ’s wilt hebben in één kooi, zou het nog het beste zijn om bij een grote fokker te gaan kijken die toevallig zo'n groep reeds bij elkaar heeft zitten, zodat je deze groep kan overnemen. De dieren zijn dan al gewend aan elkaar en je hoeft daardoor niet zelf een moeizaam en langdurig wenproces aan te gaan. Helaas kan het dan nog zo zijn, dat wanneer bij thuiskomst de dieren in één kooi geplaatst worden, de dieren met elkaar op de vuist gaan. Chinchilla ’s zijn stressgevoelige diertjes en wanneer ze in een nieuwe omgeving terechtkomen met nieuwe geluiden en nieuwe geurtjes kunnen gedragsveranderingen optreden, waardoor ineens vechtpartijen tussen de diertjes kunnen ontstaan. Dit geldt trouwens niet alleen voor groepen chinchilla ’s; wanneer bijvoorbeeld twee chinchilla ’s die al geruime tijd bij elkaar in een kooi zitten, in een andere omgeving geplaatst worden, kan het evenwicht tussen de twee zodanig verstoord worden, dat ze gescheiden moeten worden. Wanneer je een groep chinchilla ’s (gevormd) hebt en er worden jonge bokjes bokjes binnen deze groep geboren, is het belangrijk deze bokjes vanaf vier maanden uit de groep te verwijderen. Ten eerste omdat bokjes vanaf deze leeftijd geslachtsrijp kunnen zijn (en hierdoor hun moeder kunnen gaan dekken) en ten tweede is de kans groot dat er gevechten uit zullen breken tussen de broers en de vader. Dit probleem is echter, in tegenstelling tot hierboven omschreven situatie, geheel over als vader en zoon(s) gezamenlijk in een ander hok gezet worden.
Zet dus in geen geval zomaar volwassen chinchilla ’s bij elkaar in een kooi of laat ze niet zomaar in een ruimte samen loslopen. Probeer ook nooit zomaar een volwassen bok bij een volwassen vrouwtje in de kooi te zetten. Vrouwtjes zien een vreemde chinchilla in hun kooi meteen als indringer en zullen direct aanvallen! De kans is groot dat een vechtpartij zal volgen met alle gevolgen van dien!
|
 |
